Gastronomie is een gezelschapsspel waarbij een mens zich enkele uren inzet voor het geluk van zijn gasten. Als er gêne heerst, zal een etentje bij vrienden ook niet echt lukken. Ook wanneer de gastheer probeert te snoeven door uit te pakken met overdreven bereidingen, loopt het mis.
Helemaal erg wordt het wanneer politiek en geloof eraan te pas komt. Waar doctrine in de potten roert, is het doorgaans slecht eten. Van vegetariërs is het bijvoorbeeld bekend dat ze vaker dan gemiddeld etentjes verknallen, als gast en als kok. Mensen die van een dwangidee uitgaan waarbij iets niet mag of juist absoluut moet, missen het inzicht om de eerste wet van de keuken te respecteren, namelijk dat het LEKKER moet zijn.Toch zijn er in de keukengeschiedenis soms gebruiken ontstaan onder invloed van religie en politiek, die achteraf ook nog lekker bleken.
Hier een staaltje van de logische wereld volgens Nick Trachet, journalist voor Brussel Deze Week in de column 'Brussel en de wereld culinair ontdekt'. Het is niet de eerste keer dat hij vegetariërs frontaal aanvalt, maar het komt toch altijd op hetzelfde neer: ze weten niet wat lekker is en kwellen zichzelf en hun omgeving onnodig. Wat hij niet beseft is dat ook de traditionele Belgische keuken ook zijn grenzen heeft: hond of mens kan je onmogelijk op het menu zetten. Maar wie zegt dat dat niet heerlijk kan smaken?
Anderzijds kan je volgens mij pas echt koken wanneer je ook kan werken met beperkingen. Wanneer een vegetariër een etentje 'verknalt' ligt het dan per sé aan de vegetariër of veeleer aan de onwil en gebrek aan inzicht van de kok/gasten? Ik ben nu 7 jaar vegetariër en ik heb nog steeds niet het gevoel dat ik iets mis. Mijn vleesetende vrienden proberen de etentje bij mij ook niet ontwijken, integendeel: ze nodigen zichzelf uit. Daarom: proef eerst zonder vooroordelen en oordeel daarna.
