In de roman 'Het Dwaallicht' van Willem Elsschot maakt zijn alter ego Laarmans samen met drie Afghaanse matrozen een vruchteloze zoektocht door de oude stad, verlangend naar de aantrekkelijke havenarbeidster Maria Van Dam. Wij zoeken in de kleine straatjes, met wat meer geluk, naar gezellige eethuisjes die groen en vegetarisch zijn. En omdat Elsschot een matig eter maar gretige bierdrinker en cafébezoeker was, proeven we plichtsbewust de biobieren van hun drankenkaarten.

Van de Groenplaats naar Sint-Andries

We beginnen onze wandeling op de centraal gelegen Groenplaats, waar de schrijvende zakenman Willem Elsschot/Alfons de Ridder kantoor hield. We wandelen de slagader van het Modehart op, de Nationalestraat. De Augustijnenstraat, derde straat rechts, leidt naar de nu alternatieve, artistieke buurt van Sint-Andries. Hier zochten de de dwalende mannen tevergeefs de aanbeden Maria. In de Muntstraat, verlengde van de Augustijnenstraat, ligt het eethuisje Native.

Je eet er originele lunchgerechten zoals bloemkoolkefta met tahinsaus of quiche met quinoabodem en seizoensgroenten. 's Avonds trekt de kok alle registers open met een boeiend suggestiebord waarop een tiental seizoensgerechten met vele biogroenten de keuze moeilijk maken. Zoals de huidige eetmode voorschrijft, is het delen van gerechten hier de regel. Per peroon neem je één tot twee gerechten, die na elkaar worden geserveerd. De tafelgenoten kunnen zo commentaren uitwisselen en elkaars gulzigheid intomen.

We genoten er onder andere van een primeur-bloemkool met pommes fondants en een aardappelkoekje met warmoes en geitenkaas. Een tweetal bereidingen bevatten naast de groenten ook vis. Met prijzen tussen de 12 en 18 euro per bord zal je hier per persoon dus gemiddeld een 25 euro betalen, exclusief drank. Daarbij is er de in bio-kringen goed bekende, volmondige, kruidige Gageleer en ook een blonde, sprankelende, droogbittere en vlot wegdrinkende Maya van de biobrouwerij Jessenhofke. Opmerkelijk voor dit laatste bier is dat het tot stand kwam in samenwerking met een seitanmaker, die zetmeelhoudend water afkomstig van zijn productie ter beschikking stelde.

Foto @ Native Bio Bistro

Kloosterstraat 15

We wandelen de straat uit tot de kruising met de Kloosterstraat op de linkerkant, waar brocantewinkels en horeca de sfeer bepalen. Op nummer 15 van deze straat vonden de dolende geilaards Maria Van Dam niet, wel een winkel in vogelkooien. Op de kruising ga je rechts de Oever op, die naar de toeristische Hoogstraat leidt, met talrijke winkeltjes en horecazaken.

Halverwege die straat ga je links de Vlasmarkt op en op de eerste straathoek rechts, aan het begin van de lange, smalle Pieter Potstraat, ligt het volledig vegetarisch restaurant WILD. Twee Zwitsers-Italiaanse zussen betreurden het gebrek aan vegetarische eethuizen in de stad en begonnen hier een wild, intussen succesvol project. Het is 's avonds dikwijls nodig om te reserveren (diner van woensdag tot zaterdag), maar 's middags is er op zaterdag en zondag een aparte, originele lunchkaart.

Voor het diner zijn hier ook 'te delen tapas', waarvan je voor twee personen gemiddeld een viertal bestelt. Door de redelijke prijs (substantiële tapas voor 6 tot 10 euro) ben je hier per persoon dus gemiddeld een 15 tot 20 euro kwijt. De keuken is beïnvloed door de Italiaanse, met tal van hartige pannenkoeken en taart. De groenten van plaatselijke telers worden in deze mediterrane bereidingen verwerkt. Zo genoten we van een torta pasqualina (paastaart) met spinaziepuree, ei en ricotta, te vettige rozemarijnaardappelen, pannenkoek met pesto en bloemkool/bataat-omeletjes. Een frisse komkommersalade erbij verlichtte de wat machtige baksels. Nog wat lichte, zomerse, Italiaanse groentebereidingen zouden als aanvulling op de kaart welkom zijn. Als bier is er onder andere een lichte, verfrissende witte Dupont en een zwaarder blond Slaapmutske voor goedgemutsten. De sfeer is hier huiselijk en de bediening allervriendelijkst.

Foto @ Wild Antwerp

De Hoogstraat en de Kathedraal

Eén van de kleine zijstraatjes rechts van de Pieter Potstraat voert je terug naar de Hoogstraat, waar Falafel Tof één van de beste falafels van de stad verkoopt. De Oude Koornmarkt op de rechterkant lijkt meer en meer op de Brusselse Beenhouwersstraat, met zij aan zij horecazaken en met soms zelfs klantenlokkers.

De Kathedraal is dichtbij en daar ligt links ervan, een beetje verdoken in de Blauwmoezelstraat, het vegetarisch buffetrestaurant Rosenobel. Hier betaal je het koud en warm buffet per gewicht van je bord. Een formule die meer en meer ingang vindt, zoals in Spirit in Amsterdam, Lekker Gec in Gent en Noordoever in Leuven. De zeer vriendelijke en behulpzame uitbaatsters mogen hopen op volgeladen borden en een tweede keer afhalen, de bezoeker weet dat elke schep geld kost, maar eerlijk is deze afgemeten formule alleszins. Een normale eter zal hier een 15 tot 18 euro betalen. Daarvoor krijgt hij de keuze uit een groot, heerlijk buffet met vele groenten, granen, stoofpotjes en ovengerechten. Als biobieren zijn er een volmondige, stevige Serafijn Grand Cru of een droge, hoppige, goed bij het eten passende, blonde Quintine.

Cover van 'Het Dwaallicht' van Willem Elsschot

Stamkroeg Quinten Matsijs

Na al dit wandelen en genieten kan echte dorst of grote goesting nog geblust worden op talloze plekken in de buurt, maar met Elsschot kan je eindigen in het oudste café van Antwerpen, de Quinten Matsijs in de Hoofdkerkstraat, niet ver van de prachtige, barokke Sint-Carolus Borromeuskerk. Dit was één van zijn stamkroegen, die ook nog herinneringen aan hem bewaart. Er is een keuze aan heerlijke bieren die hem zouden doen mijmeren: "Ach jongen, als ik dààr aan ga...."

Maar genoeg, oude Duvel, sommige lezers worden kwalijk van de bierwalm. Alsof op al deze goede plekken geen heerlijke zelfgemaakte limonades, verwarmende kruidenthees of gezonde sappen verkrijgbaar zijn. Ik loop zonder omwegen door naar de Groenplaats en neem er tram 9 naar huis, naar de mijnen en naar mijn zetel. "Ha, daar is de telaatkomer", zal mijn vrouw zeggen en ik zal een groet mompelen. Lezend in de sportuitslagen dommel ik daarna ongemerkt in slaap.

Foto's @ Brasserie Dupont, Gageleer, Jessenhofke


Meer België!

Karl, restaurantgidsredactie. Is Belg en houdt dus van bier en frieten.

Vind op Vegatopia

Het Vegatopia Kookboek

Nu in de boekhandel!

Volg ons op

 

Twitter logo