Donderdag trek ik een broek aan die me een stuk beter stond toen ik minder woog. En ja! Hij zit mooier dan een paar weken geleden. Niet alleen de weegschaal, maar ook de spiegel zegt dat ik wel iets kwijt ben. En dat geeft me motivatie.

Nou moet ik wel doorzetten, dat snap ik. En dat wordt nog wel moeilijk. Op het moment dat ik dit schrijf, zit ik nog het driegangenmenu van gisteren te verwerken. De kok, een oude bekende - zoals hij het zelf zou zeggen - had bij het boodschappen doen niet echt aan mijn dieet gedacht. En dan ga ik niet aandringen hoor, dan eet ik het wel op.

Maar gelukkig leven er veel mensen mee. Of ze houden me in de gaten. Zo kun je het ook noemen. De meeste vrienden en collega's weten het natuurlijk wel, maar ook mensen die ik het niet heb verteld, blijken op de hoogte te zijn. Dat vind ik leuk, want daarom blijf ik wel mijn best doen. Niet dat ik het heel zwaar heb, maar ergens wat eten blijkt wel lastig te zijn.

Op woensdag ga ik naar een nieuwjaarslunch georganiseerd door de economische studentenvereniging en het blijkt dat ik daar niet veel kan eten. In de soep zitten ballen en de witte broodjes zijn met veel boter en kaas belegd. Ik eet daar een appel en een sinaasappel. Ik zie de student tegenover me denken: het is gratis, en ze neemt alleen maar dat? Zou ze misschien een eetprobleem hebben? Ik ben wel blij dat ik mijn eigen eten nog ook heb meegenomen.

Want dat moet wel. Normaal at ik in de kantine van mijn werk, maar omdat er nu niet zo veel keuze meer is, smeer ik 's ochtends mijn boterhammen. Dat is wel lastig hoor, want ik moet altijd genoeg eten in huis hebben en dat is best een gedoe. Maar ik geniet van mijn eigen gemaakte lunch. Zo erg, dat ik het soms al voor lunchtijd op heb. Want dat was eigenlijk de reden dat ik nooit lunch meenam. Ik ben een "beschikbaarheidseter", als ik weet dat er wat is, gaat het op. Het dieet werkt dus wel zodanig dat ik om elf uur dan ook echt wel volzit, en ik ook prima door kan werken tot een uur of vier 's middags. Maar ja, dat is eigenlijk ook niet gezond. Zeker niet als je dan op zoek ga naar iets eetbaars. En tussendoortjes die je bij de kiosk kunt kopen, mogen eigenlijk niet. Behalve dan M&M's met pinda! Dat komt goed uit, al blijken mijn vrienden het nauwelijks te geloven dat dit product hartstikke "groen" is. Voor een keertje mag het best. En ik heb het ook echt maar één keer gedaan. Maar het maakt de twee maanden wat korter lijken en ik denk dat ik het nog wel even volhou.

Begingewicht: 65 kg

Vorige week: 64 kg

Deze week: 63,6 kg

Ellen, culi- en restaurantgidsredactie, hongerlapje.

Vind op Vegatopia

Het Vegatopia Kookboek

Volg ons op

 

Twitter logo

Horeca grootkeuken shop

Maxaro keukens

horecarama