ik heb niet zo'n moeite met balletjes uit de soep halen en 'm dan eten. Ben misschien te kort vegetarier daarvoor. Overigens zou ik zelf nooit iets met vleesbouillon maken maar in sociale situaties zou ik wel een uitzondering maken. Vlees of vis zelf weiger ik echter pertinent.
Zo eet ik zelf geen vleesvervangers waarin ei is verwerkt, maar als ik bij andere mensen eet die bij wijze van spreken in paniek raken bij het woord 'vegetarisch' (bijv. mijn ouders) dan eet ik ze wel. Als ik ga doordrammen over tofu of seitan roep ik alleen maar meer weerstand op. Ook eet ik kaas als iemand vegetarisch eten voor me heeft klaargemaakt met kaas erin. Normaal vermijd ik het.
Ik zit nog wel met het volgende probleem. Ik ga koken voor een groep niet-vegetariers. Het wordt een maaltijd met vlees. Daar heb ik niet zo'n problemen mee. Ik zie het niet als mijn taak om andere mensen vegetarisch eten op te dringen. Nu moet ik de boodschappen doen en heb ik dat onnadenkend toegezegd. Echter, ik zie steeds meer op tegen het kopen van vlees. Ik denk ook dat ik dat niet ga doen en het aan iemand anders vraag. Ook begin ik op te zien tegen het bereiden van het vlees. In dat opzicht denk ik dat ik ze toch maar een vega-maal moet 'opdringen'. Moeilijk hoor.
Er zijn toch maaltijden zonder vlees genoeg?
En als van jou verwacht wordt dat je het eten klaarmaakt, lijkt me logisch dat jij ook mag kiezen?
Ik zou er niets over vragen, of zeggen, prepareer gewoon een heerlijke (vege) maaltijd, dat wordt uiteindelijk toch lekker bevonden. Of heeft iemand uitdrukkelijk gezegd "ik ben vleeseter, so give me some meat"?
