Op een zondagavond lees ik de boeken die ik heb gekregen over het GI-dieet. Tegelijk met de slinkende zak minimarsjes uit het kerstpakket die ik erbij eet, realiseer ik me wat ik heb toegezegd. Ik moet straks diëten en ik mag straks niks meer. De marsjes zijn taboe, alcohol mag eigenlijk niet, en waarom mag ik ook geen cafeïne?

Ik kan me niet voorstellen dat koffie met cafeïne me dik maakt, dus dat is alvast het eerste ding waar ik me niet aan ga houden. Zonder mijn kopje bij het ontbijt red ik het echt niet, hoor. Ik dacht eigenlijk dat mijn eetpatroon wel aan zou sluiten bij het dieet en dat ik eigenlijk niet zo veel hoefde te veranderen. Tenslotte eet ik al meer dan tien jaar vegetarisch en hou ik wel van linzencurry. Die mag ik gewoon eten, dat is tenminste al iets, maar tijdens de kerstdagen en de vakantie kom ik steeds meer dingen tegen die niet mogen.

De eerste avond van mijn vakantie ga ik stappen. Ik drink wodka met cassis. Ik hou me de hele avond redelijk in, maar naarmate de avond vordert, worden het er toch steeds meer. Van het laatste uur weet ik dat ik er drie kreeg. Dat merk ik de volgende ochtend: ik heb een kleine kater en het glazuur lijkt wel van mijn tanden te springen van al die suiker. Dubbel fout! Het is niet alleen de hoofdpijn dat me doet denken: “Waar ben ik aan begonnen?”, maar ook het idee dat ik in januari en februari toch wel een keer uit wil of een wijntje wil drinken speelt mee. Bah.

En hoe zal het gaan als ik uit eten wil? Met kerst eet ik met de familie bij een soort Twents schnitzelparadijs waar ze in de eerste plaats al niet lijken te snappen wat vegetarisch eten precies inhoudt, maar waarschijnlijk ook denken dat vegetariërs wel geen smaak zullen hebben. Ik krijg een gerecht dat zich het best laat omschrijven als “kliekjes”. Er liggen onder andere een stamppotje, wat gebakken rijst en tafelzuur uit een pot op mijn bord, dat alles gegarneerd met een soepstengel. Als troost stort ik me op het toetje: ijs en tiramisu. Mag niet meer straks! Moet ik de obers in januari vertellen dat ik het liefst volkorenpasta met linzen wil? Of ontbijtgranen met magere melk?

Ja hoor, ik ga het allemaal wel doen, maar dan wel op mijn manier. Volgens de regels van het dieet mag ik, als ik aardappels wil eten, dat alleen maar doen in gekookte vorm. Puree of gebakken aardappels mogen niet. Ik besluit dat stamppotten (zonder boter ofzo) wel kunnen. En dan weet ik gelukkig al veel lekkere recepten. Helaas kan ik nog geen geschikt alcoholisch drankje vinden, dus het zal toch wel afzien worden. Maar gelukkig mag ik een best een keer smokkelen, toch?

O ja, als men vraag naar mijn gewicht, zeg ik altijd ongeveer 65 kilo, maar het kan best meer zijn. Ik hoor het op 3 januari in de Obesitas kliniek. Hopelijk hebben de eerste twee dagen dan al effect gehad.

Ellen, culi- en restaurantgidsredactie, hongerlapje.

Vind op Vegatopia

Het Vegatopia Kookboek

Volg ons op

 

Twitter logo

Horeca grootkeuken shop

Maxaro keukens

horecarama